Solidarität mit dem Kampf der iranischen Volksmassen! Verurteilt die Verbrechen des Regimes der Islamischen Republik Iran!

Wieder einmal sind wir Zeuge des Ausbruchs von Rebellionen der iranischen Volksmassen, die das vom Imperialismus abhängige Regime der Islamischen Republik herausfordern. Wieder sterben Hunderte von Werktätigen, damit die Herrschaft der iranischen Bourgeoisie und deren astronomischer Reichtum gesichert bleibt. Eine Situation, welche sich weltweit in ähnlicher Form von Chile bis Irak, von Bolivien bis Palästina, Syrien und Jemen ausdehnt. Diese sozialen Ausbrüche sind ein Zeichen des weltweiten Erwachens der unterdrückten Völker. Die spontanen Bewegungen und Aufstände im Iran haben angesichts der militärischen und brutalen Despotie und Selbstherrschaft des Regimes immer einen explosiven Charakter. Daher entwickeln sich diese rasch in Massenbewegungen gegen die Herrschenden. 40 Jahren der despotischen Herrschaft des iranischen Regimes bedeuten auch weiterhin die Verletzung politischer und gewerkschaftlicher Rechte der Massen. ArbeiterInnen- und soziale AktivistInnen werden verhaftet, gefoltert oder hingerichtet. Arbeitslosigkeit, die stetige Verteuerung der Grundbedürfnisse der Menschen, das Wohnungsproblem, Massenarmut und Elend, sowie die Korruption und der astronomische Diebstahl von Volkseigentum durch Bürokraten und Technokraten des herrschenden Regimes, wie auch die sexuelle Apartheid gegen Frauen und das Aufzwingen eines patriarchalen Systems, der Unterdrückung der nationalen Minderheiten im Iran usw., sind der objektive Boden der jetzt hervorbrechenden antagonistischen Widersprüche im Iran. Die Revolte, welche am 28. Dezember 2016 und jetzt am 14 November 2019 in mehreren iranischen Städten ausgebrochen ist, hat nach Angabe von Amnesty International zu über 300 Toten, zahlreichen Verletzten und tausenden Verhaftungen geführt. Das geistige Oberhaupt Khameini und der Staatspräsident Rohani bezeichnen mit großer Frechheit die rebellierenden Menschen, die die Erhöhung der Ölpreise um das dreifache als Anlass genommen haben und auf den Straßen protestierten, als Randalierer und von fremden Kräften gesteuert. Beide verlangen vom Informationsministerium und anderen Sicherheitsorganen ausdrücklich die DemonstrantInnen mittels körperlicher und seelischer Folter zu falschen Geständnissen zu zwingen. Das islamische Regime hat nach seiner Machtübernahme 1979 die KommunistInnen und die revolutionäre Bewegung, deren Organisationen sowie alle fortschrittlichen und freiheitsliebenden Menschen unterdrückt, bekämpft und ermordet – ein Zustand der bis heute andauert. Diese spontanen Proteste, die sich gegen Teuerung, Arbeitslosigkeit und viele andere soziale Ungerechtigkeiten richten und die Symbole des Regimes angreifen sind selbstverständlich gerechtfertigt. Sie verfügen über keine revolutionäre Führung und Organisation und dadurch kein Bewusstsein im Sinne eines Bruchs mit der alten Gesellschaft. Deswegen wird ihr Schicksalauch immer durch Kräfte die herrschende Klasse selbst bestimmt oder durch den Interessensausgleich imperialistischer Fraktionen. Die bürgerlichen Kräfte im In- als auch im Ausland versuchen mit dem Ziel des „Regime Change“ oder deren „Umwandlung“ mit Hilfe und durch die Einflussnahme der imperialistischen Massenmedien unter Vorwand der Schaffung von „Demokratie“ und „Menschenrechten“ den Imperialismus, in erster Linie die USA und die Klassen der iranischen Kompradorenbourgeoisie, als die Hauptfeinde der ArbeiterInnen und Volksmassen aus der Schusslinie zu nehmen. Die übliche oberflächliche Analyse, die eine rein „bürgerlich-demokratische“ Lösung im Land anstrebt, behauptet, dass die politische Macht im Iran in Wirklichkeit ein reiner Ausdruck des religiösen Despotismus und Produkt des obersten geistlichen Gelehrten ist. Sie wollen uns auch weis machen, dass ein Verschwinden Khameinis und des Klerus eine bürgerlich-demokratische Entwicklung ermöglichen würde. Beispiele dafür sind Monarchisten, Volksmudschahedin und Nationalislamisten, sowie die verräterische Tudehpartei und „Fedajin-Mehrheit“, nun „die linke Partei“. Die revisionistischen und opportunistischen Kräfte verherrlichen sogar die Führungslosigkeit dieser Bewegungen, um die Volksmassen ideologisch zu entwaffnen und ihnen selbst ihre bürgerliche Ideologie aufzuzwingen und sie für ihre Ziele zu instrumentalisieren. Denn diese Bewegungen bleiben im Grunde genommen nicht ohne Führung, sondern sie werden angesichts des Nichtvorhandenseins einer revolutionären, kommunistischen Führung und Organisation sofort durch jene Kräfte vereinnahmt, die selbst Teil der kapitalistisch-imperialistischen Strukturen sind und über große organisatorische und finanzielle Möglichkeiten verfügen. Diese Bewegungen haben ein großes Potential, das immer wieder Menschen auf die Straße treibt, allerdings können sie im jetzigen Zustand trotz aller Opferbereitschaft nicht das strategische Anliegen dieser Etappe

der Revolution, welches den Stürz der Islamischen Republik als Ganzes und die Errichtung einer volksdemokratischen Macht unter Führung des Proletariats beinhaltet, erfüllen. Wir solidarisieren uns voll und ganz mit den Kämpfen der unterdrückten ArbeiterInnen und Werktätigen für ihre demokratischen und sozialen Forderungen und verurteilen gleichzeitig die USA und ihre imperialistischen Sanktionen gegen den Iran. Die Sanktionen verursachen damit die Erhöhung der ohnehin sehr teuren Preise für Lebensmittel, Bildung, Gesundheitsversorgung usw. und zielen direkt auf die Zerstörung des Lebensunterhalts der Volksmassen ab. Nach unserer Meinung braucht es eine bewusste revolutionäre Alternative und ihr direktes politisches Eingreifen zur allumfassenden Entlarvung der imperialistischen Herrschaft, der kapitalistischen Klasse und deren neoliberaler Ideologie um den unterdrückten Massen eine revolutionäre Perspektive zu eröffnen. Nur so kann man das jetzt bestehende Hochgefühl der unterdrückten Massen und ihre Hoffnung auf Veränderungen in die Bahnen des klassenbewussten Handelns lenken und von da aus zur Befreiung der ArbeiterInnenklasse und der Gesellschaft beitragen. Alles andere führt nur zur Erneuerung des bisherigen Systems in anderer Gestalt der imperialistischen Herrschaft.

Nieder mit der Islamischen Republik Iran! Nieder mit dem Imperialismus! Der imperialistische Boykott nützt nur der herrschende Klasse und ist gegen die Interessen der ArbeiterInnen und Werktätigen gerichtet! Unterstützen wir die demokratischen und kommunistischen Bewegungen in Iran! Es lebe die Freiheit! Es lebe der Sozialismus!

Wien, am 21.12.2019

Ein linker iranischer Aktivist aus Wien (Österreich) Kontaktadresse: Iran-Rat, Amerlinghaus Stiftgasse 8 A-1070 Wien E-mail: linksaktivist@gmx.at

 

 

                 به دفاع از مبارزات تود­ه­های مردم ایران برخیزیم!

                                 جنایات رژیم جمهوری اسلامی را محکوم کنیم!

بار دیگر ما درشهرهای ایران شاهد شورش­های مردمی علیه رژیم جمهوری اسلامی ایران هستیم که  در آن صدها نفر از زحمتکشان جان خود را از دست داده­اند تا حاکمیت بورژوازی ایران و ثروت نجومی آنها در امان بماند. وضعیتی که درسطح جهان ازشیلی تا عراق، از بولیوی تا فلسطین، سوریه و یمن حاکم است. این جوشش­های اجتماعی نشانه­ای بیداری خلقهای سرکوب­شده درپهنه جهان است. در ایران بعلت سرکوب قهرآمیز و وحشیانه رژیم حاکم این جنبش­ها هربار خصلتی انفجاری بخود می­گیرند و به سرعت تمامی کشور را درمی­نوردند. بیش از چهل سال است که رژیم دیکتاتوری حاکم حقوق  دمکراتیک و اجتماعی توده­های مردم را لگدمال می­کند. کارگران و فعالین اجتماعی زندانی به زیر شکنجه برده شده و یا اعدام می­شوند. بیکاری، گرانی هر روزه درحال رشد مایحتاج عمومی توده­ها، بی خانمانی، فقر عمومی و درماندگی، رشوه خواری و دزدی بیسابقه اموال عمومی به وسیله بوروکرات و تکنوکراتهای رژیم، همچنین آپارتاید جنسی علیه زنان و اجبار یک سیستم پدرسالار، سرکوب اقلیت­های ملی و دگراندیشان در ایران و…دلایل واقعی این شورش­ها هستند. قیامهای پی درپی که قبل از همه در 28 دسامبر 2016 و اکنون در14 نوامبر2019 درشهرهای بیشماری صورت گرفت، طبق گزارش سازمان جهانی حقوق بشر تاکنون بیش از 300 نفرکشته، زخمی­های بیشمار وهزاران دستگیری را درپی داشته است. رهبرمذهبی، علی خامنه­ای و رئیس جمهور رژیم با وقاحت تمام توده­های شورشی راکه درپی گرانی بنزین،  که گرانی وسایل معیشتی را تا 300درصد به دنبال دارد، به عنوان خرابکار و هدایت­شده به وسیله نیروهای خارجی خطاب کرده و با کمال وقاحت از وزارت اطلاعات و دیگر ارگانهای امنیتی می­خواهند که به شیوه رژیم منفور شاه دستگیرشدگان را با سرکوب فیزیکی وروانی و شکنجه، مجبور به ندامت کنند. مسلما این اعتراضات ناگهانی که گرانی، بیکاری و بسیاری از دیگر ناعدالتی­های اجتماعی را هدف قرار داده­اند وسمبل­های رژیم را به آتش می­کشند کاملا بحق است. اما این بدین معنا نیست که اینجا ما با جنبشی آگاه با دورنمائی انقلابی روبروهستیم. این جنبش­ها اساسا دارای یک سازماندهی انقلابی اگاهانه برای سرنگونی سیستم کهنه نیستند. بدین خاطر سرنوشت آن در نهایت توسط نیروهای درون رژیم ویا بیرون ولی در چارچوب سیستم امپریالیستی تعیین می­شود. نیروهای همسوبا طبقه بورژوازی در ایران و خارج می­کوشند باکمک همه­جانبه دستگاههای تبلیغاتی امپریالیستی با دکترین برپائی „دمکراسی“ و „حقوق بشر“ امپریالیستی در وحله اول ایالات متحده آمریکا و طبقه سرمایه­داری ایران این دشمنان اصلی طبقه کارگر و توده­های مردم را از زیر ضرب خارج کرده و به مبارزه علیه سمبل مذهبی، خامنه­ای محدود نمایند. استحاله­طلبان درونی، سلطنت طلبان، مجاهدین خلق و ناسیونال-اسلامی­های ایران و همچنین خیانت پیشگان توده­ای و “ فدائیان اکثریت“ امروز در هیبت „حزب چپ ـ فدائی“ نمونه­هائی از این نیروها هستند که این تبلیغات زهرآگین را مرکز کار خویش قرار داده­اند. رویزیونیست­ها و اپورتونیست­ها هم نبود رهبری انقلابی درون این جنبش­ها را می­ستایند تا بدین گونه توده­های مردم را ازلحاظ ایدئولوژیک خلع سلاح کرده و به سوی ایدئولوژی بورژوازی روان ساخته وبه آنها تحمیل نمایند. این جنبش­ها به علت تضادهای آشتی­ناپذیر درون خود، یعنی تضاد طبقه کارگر و زحمتکشان با طبقه حاکم سرمایه­داری دارای ظرفیتی عظیم­اند که آنها را به خیابان می­کشاند که متاسفانه در شرایط کنونی فاقد برنامه و دورنمائی انقلابی­اند.و بدین خاطر خواستهای استراتژیک این مرحله از انقلاب، یعنی سرنگونی کل سیستم جمهوری اسلامی و برقراری جمهوری دمکراتیک خلق به رهبری طبقه کارگر نمی­تواند جامه عمل بپوشد. ما پشتیبانی خود را را با تمامی مبارزات طبقه کارگر و زحمتکشان برای دستیابی بخواست­های دمکراتیک واجتماعی­شان اعلام داشته و معتقدیم که تنها با ایجاد یک بدیل انقلابی و مداخله جو و افشای همه جانبه حاکمیت امپریالیستی ونیز ایدئولوژی نئولیبرال، می­توان دورنمای انقلابی را بروی توده­های مردم گشود و آرزوهای سرکوب شده آنها را تحقق بخشید. ما همچنین تحریمات امپریالیستی آمریکا علیه ایران را محکوم  کرده و معتقدیم فشار چنین اقداماتی تنها به روی زحمتکشان و فرودستان جامعه بوده و دست  ثروتمندان را برای چپاول بیشتر مردم و افزایش اعمال ترور و خفقان رژیم را به بهانه تحریم در داخل باز می­گذارد. جنبش­های گسترده اجتماعی کارگران، زحمتکشان روستائی، معلمان، پرستاران و پیوند آنها در یک جنبش سراسری با رهبری پرولتری و افق انقلابی،  آن زمینه اساسی  برای تکامل پروسه یک انقلاب واقعی در ایران و برپائی جامعه­ای آزاد بدون استثمار، سرکوب و تبعیض جنسی، سرکوب ملی و مذهبی است.                   

        سرنگون باد جمهوری اسلامی ایران!    سرنگون باد امپریالیسم!

ازمبارزات دمکراتیک و کمونیستی در ایران به دفاع برخیزیم!

                 زنده باد آزادی!               زنده باد سوسیالیسم!

<یکی ازفعالین چپ در وین – اتریش >

                               Kontaktadresse: Iran-Rat, Amerlinghaus, Stiftgasse 8, A-1070 Wien, email:linksaktivist@gmx.at

Kundgebung der Solidaritätsplattform Iran am Samstag, den 21.12.   ab 15:30 Uhr bei Ecke Mariahilferstraße/Amerlingstraße

        

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s